Atopowe zapalenie skóry 

chlopczyk wysypkawwwAtopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą, zapalną dermatozą,której towarzyszy uporczywy świąd, suchość i łuszczenie się skóry. Nową i skuteczną metodą znacznie łagodzącą objawy wyprysku alergicznego jest fototerapia spolaryzowanym BIOPTRON.

Atopowe zapalenie skóry częściej występuje u dzieci niż u dorosłych. Istnieje wiele przesłanek sugerujących tło genetyczne w powstaniu i rozwoju atopowego zapalenia skóry. Z czynnikami genetycznymi współdziałają czynniki środowiskowe, tj. alergeny powietrznopochodne (roztocza kurzu domowego, naskórek zwierząt, pyłki roślin, pleśnie), alergeny pokarmowe (mleko, jaja, ryby, owoce), zanieczyszczenia wody i żywności, substancje chemiczne powszechnego użytku, infekcje oraz czynniki klimatyczne i emocjonalne. Ważnym punktem w rozwoju alergii jest zaburzenie równowagi pomiędzy limfocytami Th1 a Th2 na korzyść tych ostatnich. Przy pierwszym kontakcie powoduje to nadprodukcję swoistych IgE przeciwko alergenom wziewnym i pokarmowym, a przy powtórnym - uruchomienie kaskady wydarzeń immunologicznych odpowiedzialnych za wystąpienie świądu i stanu zapalnego skóry.

Wspomniana powyżej nierównowaga prowadzi ponadto do obniżenia odporności komórkowej i do wzrostu podatności na zakażenia skórne. Najczęściej są to infekcje wywoływane przez wirus opryszczki, ospy wietrznej, a także nadkażenia bakteryjne spowodowane przez gronkowce i paciorkowce. Nierzadko spotyka się również zakażenia grzybicze i drożdżakowe. Sprzyja im także upośledzenie funkcji ochronnej skóry spowodowane tzw. defektem ektodermalnym, czyli zaburzeniem tworzenia osłonki lipidowej. Prowadzi to do nadmiernej przeznaskórkowej utraty wody, która objawia się suchością skóry i sprzyja powstawaniu podrażnień. Środki chemiczne, mydła, detergenty przy częstym stosowaniu wywołują stan zapalny i nasilają świąd. Podobnie działają emocje (np. stres) oraz spocenie skóry - powysiłkowe lub w następstwie wysokiej temperatury otoczenia. Częste kąpiele i moczenie rąk także silnie drażnią skórę.

Objawy główne to : suchość skóry, rybia łuska, rogowacenie przymieszkowe, biały dermografizm, wczesny początek choroby, skłonność do niespecyficznego stanu zapalnego skóry rąk i stóp, dodatkowy fałd na dolnej powiece (objaw Dennie-Morgana), pogłębiony fałd szyjny, świąd podczas pocenia, nietolerancja pokarmów, nietolerancja wełny, dodatnie wyniki testów skórnych z alergenami, zaostrzenie choroby pod wpływem zdenerwowania i emocji, podwyższony poziom IgE w surowicy, zwiększona podatność na zakażenia.

W okresie wczesnodziecięcym charakterystyczne są zmiany, które pojawiają się już około 3 miesiąca życia. Mają one zwykle charakter ostry lub podostry, zlokalizowane są na policzkach i owłosionej skórze głowy, a niekiedy także na tułowiu oraz zewnętrznej powierzchni goleni. Przybierają postać grudkowo-pęcherzykowych zmian na rumieniowym podłożu, przekształcających się w nadżerki i strupy. Towarzyszy im nasilony świąd, który u niemowląt z powodu braku odruchu drapania przejawia się rozdrażnieniem i zaburzeniem snu.

U połowy dzieci zmiany te ustępują, zaś u pozostałych przechodzą w fazę przewlekłą, w drugim okresie choroby (dziecięcym) zajmując zgięcia łokciowe, kolanowe, nadgarstki, kark, grzbiety dłoni i stóp. Stwierdzane w tym czasie wykwity mają charakter podobny jak w okresie wczesnodziecięcym, przy czym - w skutek uporczywego drapania - ulegają lichenifikacji. W takim przypadku skóra w zmienionych chorobowo miejscach staje się ciemniejsza i grubsza. Bardzo często dochodzi wówczas do nadkażeń bakteryjnych, zwłaszcza gronkowcem złocistym.

Okres młodzieńczy rozpoczyna się po 12 roku życia. Zmiany skórne występują symetrycznie - głównie na tułowiu i rękach. Mają tendencję do liszajcowacenia i rozsiewu, przybierając formę uogólnionego stanu zapalnego skóry całego ciała, zwanego erytrodermią. Węzły chłonne pachowe, szyjne i pachwinowe często ulegają powiększeniu.

Wszystkie wymienione wyżej postacie choroby mogą wygasać i nawracać w każdym okresie. Należy jednak pamiętać, że im wcześniej pojawią się pierwsze objawy choroby, tym gorsze jest rokowanie co do jej przebiegu w starszym wieku. 
Przewlekły i nawrotowy charakter AZS wymaga wieloletniego stosowania kortykosteroidów, co wiąże się z licznymi ubocznymi działaniami miejscowymi.

Nową i skuteczną metodą znacznie łagodzącą objawy AZS jest fototerapia światłem spolaryzowanym BIOPTRON, światłem w pełni bezpiecznym, pozbawionym UV, nie wymagającym nadzoru lekarskiego.

Terapia wymaga codziennych zabiegów naświetlania min.10 minut jednorazowo, naświetlając wszystkie powierzchnie zmienione chorobowo. W przypadku dokuczliwego świądu należy dodatkowo naświetlać okolice przykręgosłupowe. 
Dla podniesienia odporności organizmu zalecane jest systematyczne naświetlanie grasicy (u dzieci do 9-go roku życia) lub splotu słonecznego u młodzieży i dorosłych. 
Można również zastosować program koloterapią na oczyszczanie organizmu. 

Stosowanie światła spolaryzowanego: 

  • łagodzi świąd 
  • działa rewitalizująco na naskórek 
  • regeneruje uwrażliwione śluzówki 
  • podnosi odporność organizmu
Stosowanie światła Bioptron pozwala na skrócenie całkowitego czasu leczenia, ograniczenie stosowania środków farmakologicznych, dużo szybsze ustępowanie dolegliwości bólowych.

Światło Bioptron poprawia samopoczucie i jest w pełni bezpieczne

Bioptron stanowi więc element nowoczesnej i niezwykle skutecznej terapii medycznej do stosowania w gabinetach lekarskich, stomatologicznych  oraz w domu pacjenta.